Последние комментарии

ГАРЭЗА ВЯСНА

Хуліганіць, смяецца, чаруе
Прыгажуня-гарэза вясна.
А ці ўспомніць пра дзеўчынку тую,
Што калісьці чаромхай цвіла?

Ці з пралескамі сукню падорыць
I, адкрыўшы кахання сакрэт,
Ей рассыпле міглівыя зоры,
Як люстэркі таемных планет?

Распляце яе цяжкія косы
Стужкі белыя кіне у траву.
Стушыць жар яе ў чыстыя росы
I аздобіць вянком галаву.

Раскідае па твары рыжынкі,
Намалюе ружовы усход.
Вытра першага смутку слязінкі,
Зноў пакліча у свой карагод.

Калаўродзіць, смяецца, чаруе
Хуліганка-гарэза вясна.
А ці ўспомніць пра дзеўчынку тую,
Што калісьці чаромхай цвіла?