Последние комментарии

За Ноябрь, 2009

  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.
  • : Function ereg() is deprecated in /var/www/t-av/data/www/talanty.dyatlovo.info/includes/file.inc on line 649.

Ну чаму?

-Ну чаму ты мяне не цалуеш?-
Кпіла баба старому свайму,-
Не абдымеш мяне,не мілуеш,
Пра каханне не кажаш чаму?

Я, як сонца вясной у акенца,
На цябе, мой сівенькі, гляджу,
Цэлы дзень у прыгожай сукенцы
І ў хустачцы новай хаджу.

Ну чаго ты так цяжка ўздыхаеш?
Не пасварышся нават з табой.
Мо Ганэфу яшчэ ўсё кахаеш?!
То чаму ж не жаніўся на ёй?!

Ты паслухай,паслухай, што Метак,
Калі раніцай гоніць кароў,
Мне заўзята падміргвае гэтак!
Я так думаю- гэта любоў.

А Язэп,наш сусед,мяне ружай,
Прыгажуняй,сунічкай назваў.
-Быў жа п’яны Язэп гэты дужа!-
З абурэннем дзядуля сказаў,-

Ты ў новай сукенцы ўсё ходзіш,
Дзе ,скажы, на вячэру яда?!
Пра каханне размову заводзіш,
А ў гародзе стаіць лебяда!

-Ой ,раўнуеш,-старая смяецца,
Абдымае дзядулю свайго,-
Мой каханенькі,любае сэрца!
І цалуе,цалуе яго…

Віншаванне

Жанчынам,якія нарадзіліся восенню ,прысвячаю

Якая ружа чырванее!
Яна не вяне ,не старэе.
На зайздрасць восені самой
Заўсёды будзе маладой.
Няхай світанак сустракае,
Спакойна ноччу засынае,
Здароўя болей дорыць неба
І грошай будзе, колькі трэба.
Дай Божа дзецям добрай долі,
Не ведаць жах вайны ніколі.
Удачы ўсёй яе сям`і,
Каб мірна,шчасліва жылі.

Кружыць бусел

Роднай весцы Сямёнавічы прысвячаю

Кружыць,кружыць белы бусел
Ды над вёскаю маёй.
Ён дзяцей шукае мусіць
Разам з бусліхай сваёй.

У гняздзечку родным вецер
Стане плакаць, завываць.
-Дзе ж вы, родненькія дзеці?
Мы стаміліся чакаць.

Дзе ,крывінкі, паляцелі?
У які, скажыце,край?
Жыць у вёсцы не схацелі.
Тут так добра! Ці ж не рай?

І крынічанька бруіцца
З жыватворнаю вадой.
Ды не можам мы напіцца-
Парасло ўсё лебядой.

Кожнай хаткай вас чакае
Роднай вёскі цішыня.
Сад квітнеючы ўздыхае:
-Дзе ж бусліная сям`я?

Сцежка сціплая да вёскі
Так стараецца ,бяжыць!
На пагорачак бярозка
Ўглядаецца,стаіць…

Кружыць,кружыць белы бусел
Ды над вёскаю маёй.
Ён дзяцей шукае мусіць
Разам з бусліхай сваёй.

Тайна

Зноў чакаеш мяне ноччу зорнай.
Ціха стукне каменьчык ў акно.
Тоне месяц у цемры азёрнай.
Ўсё паснула навокал даўно.

Сонны вецер зачэпіць бярозу,
Пад якою абдымеш мяне.
Твае вусны збяруць мае слёзы,
Нас пяшчота сабой захісне.

Чорны вэлюм накрые ,схавае.
Салавей,музыкант залаты,
Нам на струнах душы заіграе,
Што кахаеш, прызнаешся ты.

Заказыча нам вочы світанак,
Загарыцца агнём у расе.
А гарэзлівы сонечны ранак
Мае косы ў траву растрасе.

Сэрца настаўніка

Маім дарагім калегам настаўнікам прысвячаю

Сэрца настаўніка моцна так б`ецца!
Хочацца столькі зрабіць і паспець!
Сціснецца болем- настаўнік ўсміхнецца-
Часу няма сумаваць і хварэць.

Дома аставіць сумненні ,турботы,
Плечы расправіць, рашуча ўздыхне.
Быццам на крылах ,ляціць на работу
І просіць у Бога:”Цярпення дай мне!

Прашу ,каб табліцу запомніў Сярожа,
Алеся дыктоўку напіша няхай,
А Каці ўвагі хоць трошкі дай,Божа,
І …болей здароўя ім ,Божачка,дай!”

Сэрца – крыніца пяшчотай напоўніцца.
Усё на далонях.Ты хочаш,бяры.
Толькі дабром яно людзям запомніцца,
Шчырай адданасцю ўсёй дзетвары.

Сэрца-агеньчык.З дзяцінствам ён злучаны,
Зоркай нязгаснаю ярка гарыць.
Быццам другою Галактыкай ўключаны
Будзе сябе без астачы дарыць .

Няхай

Сумуе восень ля парога,
Дзяўчынай юнай чырванее.
Глядзіць на лецейка з трывогай,
Няхай яно яе сагрэе.

Няхай чырвоныя лісточкі
Халодны вецер не зрывае,
А лепш блакітныя званочкі
Ў букет духмяны назбірае.

І ў самотным карагодзе
Над ёй не кружаць бусляняты,
А ўсё часцей у кожным годзе
Здалёк вяртаюцца дахаты.

Няхай трывожгымі начамі ,
Калі бяссонніца пануе,
Не стануць слёзы ручаямі,
А сон ёй вочы зачаруе.

Сумуе восень ля парога,
Дзяўчынай юнай чырванее…

Сон

Спіць старая Агата,
Сніць жахлівыя сны.
Чуе рэха гарматаў-
Памяць прошлай вайны.

Муж ляжыць перад ёю.
Ен такі малады!
Увесь заліты крывёю
-Піць…,сястрычка,…вады…

Крык адчаянны рвецца:
-Яж Агата твая!
Не аддам цябе смерці!
Што за доля мая?!

Я цябе ўсё чакала,
Столькі слёз праліла
І так моцна кахала,
Што забыць не змагла.

Лёс мяне не шкадуе-
Без цябе,без дзяцей.
Сум у хаце пануе.
Маё сэрца сагрэй.

Раскажы, мой каханы,
У які крочыць край?
Дзе ж ты быў пахаваны?
Пачакай, не знікай!

Можа выжыў, мой любы
І ідзеш да мяне,
Не сустрэў сваёй згубы
У крывавай вайне?!...

Заціхаюць гарматы-
Рэха прошлай вайны.
Цяжкі сон у Агаты,
Як і ўсе яе сны.

Купалле

Нешта шэпча чарот, закалыхвае ,
Распляскаўся туман малаком.
І казыча рачулку прыціхлую.
Месяц выплыў з-за хмары крадком.

За дзяўчатамі сочыць прыгожымі ,
Што вяночак на шчасце плятуць.
Кажуць,суджанага прыварожыць ён,
Больш не зможа спакойна заснуць.

Срэбным светам халодным ахутаны,
Карагоды русалкі вядуць,
Ногі белыя, у росы абутыя,
Над зямлёй у паветры плывуць.

Іх мелодыя мройная ,сумная
Сэрца чулае ў лёд закуе,
Сцісне душу тваю неразумную,
У вірах пахавае яе.

У Купальскую ноч таямнічую
Кветка-папараць вабіць,цвіце.
Сілы цёмныя страшаць абліччамі
Ды ахоўваюць скарбы свае.

Незвычайная кветка,каштоўная,
Са світанкам прападзе на год,
А шчасліваму-доля цудоўная,
Ўсе жыцце без бяды і турбот.

Ярка вогнішча сыпле іскрынкамі,
Нам раскрыюць ўсе тайны свае
Нашы продкі, што сталі пясчынкамі,
Бо Купалле ўжо настае.

____
Купить детские книги опт, розница